با کاپریکورن ۰۱ زاگاتو آشنا شید. احتمالاً اسم زاگاتو رو شنیدین، اون شرکت ایتالیایی بدنه‌ساز که پشت بعضی از زیباترین ماشین‌های دنیاست، از جمله آستون مارتین DB4 GT زاگاتو، آلفا رومئو TZ2 و مازراتی A6G/54. ولی کاپریکورن چی؟ کاپریکورن مستقر در دوسلدورف آلمان، تأمین‌کننده سازه‌های سبک‌وزن و قطعات موتور دقیق با تکنولوژی بالا برای خودروسازهای خاص، تیم‌های موتوراسپرت و شرکت‌های هوافضاست. و حالا داره از تخصصی که از پروژه‌های قبلیش مثل ساخت ماشین‌های فرمول وان برای لوتوس و ساخت تجهیزات شاسی برای پروتوتایپ‌های لمانز پورشه به دست آورده، برای ساختن ماشین خودش استفاده می‌کنه.

کاپریکورن ۰۱ اولین هایپرکاریه که بدنه‌اش رو زاگاتو طراحی کرده، و این یه همکاری سودمند دوجانبه‌ست، به گفته آرمت هارتلت، مدیر فنی کاپریکورن. “ترکیب تکنولوژی بالای ما با تجربه طراحی زاگاتو به این معنیه که می‌تونیم واقعاً یه محصول عالی رو دور هم جمع کنیم.” واقعاً هم همینه. عکسا حق کاپریکورن رو ادا نمی‌کنن. از نزدیک، اولین ماشین سفارشی صرفاً با موتور وسط زاگاتو که تحت نظر نوری هیکو هارادا، طراح ارشد، شکل گرفته، خیره‌کننده‌ست و بهترین کار این شرکت در سال‌های اخیر. ولی چیزی که زیر این پوست فیبرکربنی جذاب هست، شاید حتی چشمگیرتر باشه.

شاسی کربنی به سبک لمانز که برای جاده ساخته شده
کاپریکورن ۰۱ زاگاتو روی یه شاسی تمام کربنی سواره. نه تنها مونوکوک مرکزی از این ماده فوق‌العاده سبک و فوق‌العاده سفت ساخته شده، بلکه زیرفریم‌های یکپارچه جلو و عقب و سازه‌های ضربه‌گیر هم که تو بیشتر سوپراسپرت‌های مدرن از ریخته‌گری و ورق‌کاری آلومینیوم ساخته می‌شن و به یه وان کربنی پیچ می‌شن. هارتلت در مورد ساختار شاسی کاپریکورن ۰۱ گفت: “خیلی سفت‌تر و سبک‌تره. مثل یه ماشین اسپورت مدرن LMP1 می‌مونه.”

سیستم تعلیق چند اتصالی که مستقیماً به شاسی کربنی پیچ می‌شه هم از جنس ماشین‌های لمانزه، شامل سیستم pushrod در جلو و عقب با میله‌های ضد غلتش و کمک‌فنرهای کویل‌اور بیلشتاین قابل تنظیم. ترمزها هم همینطور، روتورهای کربن-سرامیکی برمبو با کالیپرهای شش پیستونه که پشت رینگ‌های ۲۱ اینچی فورج آلومینیومی یا کربنی طراحی و مهندسی‌شده توسط خود کاپریکورن قایم شدن.

بین چرخ‌های عقب و دیواره آتش پشت کابین، یه موتور V8 فورد جا خوش کرده. حالا، موتورهای V8 فورد سال‌ها به چندتا ماشین عجیب و غریب موتور وسط قدرت دادن، از GT خود فورد گرفته تا دتوماسو مانگوستا و پانترا، ولی با توجه به سخت‌افزار فوق‌العاده خاص کاپریکورن ۰۱ زاگاتو، یه انتخاب عجیب معمولی به نظر می‌رسه. تا وقتی به اعداد نگاه نکنین.

این فورد V8 حداقل ۸۸۸ اسب‌بخار قدرت و ۷۳۷ پوند-فوت گشتاور داره، منوط به تأیید نهایی، و تا ۹۰۰۰ دور در دقیقه غرش می‌کنه. موتور بر پایه V8 سوپرشارژ ۵.۲ لیتری پردیتوره که به موستانگ GTD قدرت می‌ده و توسط فورد به عنوان موتور جعبه‌ای فروخته می‌شه، ولی داخلش کلی قطعات مهندسی و ساخته‌شده توسط کاپریکورن هست که اون رو سخت‌تر می‌چرخونن و قدرت بیشتری تولید می‌کنن. اینا شامل میل‌لنگ تخت جدید، شاتون‌های جدید و پیستون‌های جدید هست. کاپریکورن یه سوپرشارژر جدید هم مهندسی کرده، سیستم روغن‌کاری کارتر خشک اضافه کرده و سیستم‌های جدید ورودی هوا، خنک‌کاری و اگزوز ساخته. این شرکت همچنین ECU و نرم‌افزار نقشه‌برداری خودش رو توسعه داده.

چرا یه هایپرکار ۹۰۰ اسب‌بخاری هنوز به گیربکس دستی نیاز داره
V8 سوپرشارژ چرخ‌های عقب رو از طریق یه گیربکس ۵ سرعته دستی سیما (CIMA) ساخت ایتالیا با الگوی تعویض دنده dogleg به حرکت درمیاره. این روزا انتظار دارین یه هایپرکار یه جور گیربکس دوکلاچه با تکنولوژی بالا داشته باشه. ولی گیربکس سیما خیلی از فلسفه اصلی پشت کاپریکورن ۰۱ زاگاتو رو فاش می‌کنه. روبرتینو ویلد، مدیرعامل کاپریکورن گفت: “ما تمایلی به درگیر شدن با روند فعلی بازار برای دستیابی به سطوح بسیار بالای قدرت نداشتیم، که ناگزیر به دلیل نیاز به قطعات الکترونیکی بالا برای توانمندسازی راننده در کنترل چنین سطوح قدرتی، با وزن بالا همراه است.”

هارتلت تأیید کرد: “این یه ماشین آنالوگه.” به زبان ساده، کاپریکورن یه مانع بالقوه – ناتوانی در توسعه سریع سیستم‌های پشتیبانی الکترونیکی فوق‌پیشرفته راننده داخلی مثل اونایی که در فراری ۸۴۹ تستاروسا جدید استفاده می‌شه – رو به یه ویژگی محصول تبدیل کرده. ۰۱ زاگاتو ترمز ضدقفل و کنترل کشش داره، ولی همین. هارتلت گفت: “شما به عنوان راننده در کانون توجه هستید. شما تصمیم می‌گیرید چی کار می‌کنید، و متوجه می‌شید، حس می‌کنید. این یه ماشین درباره همه حواس هست.” مثال دیگه: کاپریکورن یه سیستم فرمان برقی کمکی سفارشی هم داره که طوری طراحی شده که فقط تا سرعت ۳۰ مایل بر ساعت کمک کنه.

اگه راننده‌ای خالص‌گرا هستید، کاپریکورن ۰۱ زاگاتو قطعاً توجهتون رو جلب می‌کنه. سبک‌وزنی به سبک ماشین مسابقه‌ای کاپریکورن به این معنیه که ۸۸۸ اسب‌بخار و ۷۵۷ پوند-فوت گشتاور زاگاتو، ماشینی با وزن خالی ادعایی ۲۶۵۴ پوند رو به حرکت درمیاره. این فقط ۲۰۰ پوند بیشتر از مزدا MX-5 میاتا RF کلاب هست، با پنج برابر قدرت بیشتر. یا به یه بیان دیگه، کاپریکورن ۰۱ نسبت وزن به قدرت ۳۵ درصد بهتر از لامبورگینی تمه‌راریو داره، سریع‌ترین ماشین بنزینی که ما تست کردیم. البته، دیفرانسیل عقب بودن و گیربکس دستی به این معنی‌ست که کاپریکورن نمی‌تونه به اندازه لامبوی ۹۰۷ اسب‌بخاری با AWD و کمک الکتریکی تند باشه، ولی هارتلت می‌گه ماشین همچنان می‌تونه در کمتر از ۳.۰ ثانیه به سرعت ۶۰ مایل بر ساعت برسه و به حداکثر سرعت خیره‌کننده ۲۲۴ مایل بر ساعت دست پیدا کنه.

سبک، آیرودینامیک تمیز و تمرکز روی حس به جای زرق و برق
اون سرعت نهایی بالا تا حدودی به دلیل نبود بال‌های بزرگ و سایر زیورآلات آیرودینامیکی پرسرعت‌بره. هارتلت گفت: “از همون اول تصمیم گرفتیم ماشینی تمیز داشته باشیم، بدون برآمدگی و فلپ یا اسپویلر بزرگ چون اون‌ها فقط طراحی رو خراب می‌کنن.” بنابراین تقریباً همه کارهای آیرودینامیکی زیر ماشین انجام می‌شه، به لطف طراحی کف که با دیفیوزرهای جلو و عقب و یه اسپویلر عقب ظریف کار می‌کنه تا سطوح معنی‌دار و ثابتی از داون‌فورس رو فراهم کنه. هارتلت گفت: “ما به دنبال یه هیولای داون‌فورس نبودیم. ما یه نسبت ثابت بین داون‌فورس جلو به عقب می‌خواستیم تا تعادل حفظ بشه، که برای راننده‌های غیرحرفه‌ای مهمه. رانندگی با ماشینی که آیرودینامیکش به شدت تغییر می‌کنه، لذتی نداره. ما نمی‌خواستیم این یه ماشین عصبی باشه.”

با همه این مهندسی مسابقه‌ای، رانندگی با کاپریکورن ۰۱ زاگاتو مثل آستون مارتین والکیری که کرکننده بلنده و حس گیر دادن میده، جعبه شکنجه نخواهد بود. کابین نسبتاً جادار می‌تونه راننده‌هایی تا قد ۶ فوت و ۶ اینچ رو در خودش جا بده. صندلی‌ها، مجهز به کمربندهای چهارنقطه‌ای شروت، ثابت و درون سلول ایمنی کربنی ادغام شدن. برای تطبیق با راننده‌های با قد و اندام مختلف، پد صندلی کاملاً قابل تنظیمه، همینطور ستون فرمان و مجموعه پدال‌ها. به طور منحصربه‌فرد، دسته‌دنده کاپریکورن زاگاتو هم می‌تونه ۳.۲ اینچ به جلو و عقب روی کنسول مرکزی جابجا بشه تا همیشه در دسترس ایده‌آل باشه.

اگرچه فیبرکربن در داخل غالب هست و سیستم صوتی همراه نداره، کاپریکورن ۰۱ زاگاتو دارای کلیدها و قطعات داخلی ساخته شده از تیتانیوم و آلومینیوم یکپارچه، چرم کانولی روی صندلی‌ها و آلکانترا روی سطوح دیگه هست. داشبورد مینیمال دارای یه کلاستر ابزار آنالوگ با دورسنج بزرگ در مرکز، سرعت‌سنج در چپ، و محفظه‌ای در راست که گیج‌های بنزین، دمای روغن و فشار روغن رو در خودش جای داده. فرمان سه پره طراحی خود کاپریکورنه و با چرم کانولی پوشیده شده. تنها افزودنی‌های روی فرمان، دکمه استارت-استاپ موتور و کنترلری هست که به راننده اجازه می‌ده بین حالت‌های رانندگی کومفورت، اسپورت و ترک جابجا بشه.

کاپریکورن قصد داره فقط ۱۹ دستگاه از کوپه ۰۱ زاگاتو بسازه، با قیمت‌های شروع از معادل ۳.۵ میلیون دلار، به اضافه حمل و نقل و مالیات. چرا ۱۹؟ این ادای احترام به زاگاتوئه که در ۱۹ آوریل ۱۹۱۹ تأسیس شد. ۰۱ زاگاتو برای تردد جاده‌ای در اتحادیه اروپا، بریتانیا، سوئیس، ژاپن، مکزیک، کانادا و خاورمیانه تأیید شده، ولی هارتلت می‌گه این ماشین در حال حاضر توجه قابل توجهی از علاقه‌مندان پولدار آمریکایی رو جلب کرده که به دنبال وارد کردن ماشین با استفاده از مجوزهای نمایشی هستن. هارتلت گفت: “فکر می‌کنم یه‌سوم ماشین‌ها احتمالاً به آمریکا برن. انتظارش رو نداشتیم.”

چیزی که جذاب‌تر هست اینه که ۰۱ زاگاتو آخرین هایپرکار از کاپریکورن نخواهد بود. هارتلت گفت: “قطعاً یه مدل جدید می‌سازیم. در حال آماده‌سازیه. می‌خوایم تکنولوژی پلتفرمی که توسعه دادیم رو به اشتراک بذاریم.” بنابراین ماشین جدید موتور وسط خواهد بود، ولی هارتلت می‌گه شکل و سیلوئت متفاوتی خواهد داشت. اگر طراحی، مهندسی و صنعت‌گری کاپریکورن ۰۱ زاگاتو معیاری برای قضاوت باشه، باید ماشین چشمگیری باشه.

لينک منبع